Ποιος θα τολμήσει να κάνει το πρώτο Academy Only Club της Κύπρου;

Ας είμαστε ρεαλιστές.

Μια ομάδα που θα αγωνίζεται αποκλειστικά με ποδοσφαιριστές της δικής της Ακαδημίας δύσκολα μπορεί να πρωταγωνιστήσει σε υψηλό επίπεδο.

Μάλλον δεν μπορεί να υπάρξει.

Δεν το βλέπουμε ούτε στα μεγαλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης.

Ακόμη και σύλλογοι με τεράστια παράδοση στην παραγωγή ποδοσφαιριστών ενισχύονται κάθε χρόνο με μεταγραφές.

Οι απαιτήσεις του σύγχρονου ποδοσφαίρου, οι τραυματισμοί, οι διαφορετικές γενιές ποδοσφαιριστών και η ανάγκη για εμπειρία καθιστούν σχεδόν αδύνατη μια τέτοια προσέγγιση.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να οραματιζόμαστε περισσότερες ομάδες με κορμό ποδοσφαιριστές που γεννήθηκαν και αναπτύχθηκαν μέσα στις δικές τους Ακαδημίες.

Ίσως το λάθος είναι ότι, μόλις ακούμε μια τέτοια πρόταση, τη συνδέουμε αυτόματα με την Α’ Κατηγορία.

Γιατί;

Ποιος είπε ότι ένα Academy Only Club πρέπει να αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία;

Γιατί να μην υπάρχει ένας σύλλογος στη Β’ ή ακόμη και στη Γ’ Κατηγορία, ο οποίος θα έχει ως βασική αποστολή να εξελίσσει και να προωθεί αποκλειστικά τους ποδοσφαιριστές της Ακαδημίας του;

Ένας σύλλογος που δεν θα μετρά την επιτυχία μόνο από τη βαθμολογία ή την κατηγορία, αλλά από το πόσοι ποδοσφαιριστές θα είναι καλύτεροι στο τέλος της χρονιάς απ’ ότι ήταν στην αρχή.

Ένας σύλλογος που θα γνωρίζει ότι ίσως χάσει κάποια παιχνίδια επειδή εμπιστεύεται έναν 17χρονο ή έναν 18χρονο, αλλά θα συνεχίσει να επενδύει σε αυτόν γιατί πιστεύει στη διαδικασία.

Η Β’ και η Γ’ Κατηγορία μπορούν να προσφέρουν κάτι που πολλές φορές δεν μπορεί να προσφέρει η Α’ Κατηγορία, χρόνο.

Χρόνο για λάθη.

Χρόνο για εξέλιξη.

Χρόνο για να ωριμάσουν οι νεαροί ποδοσφαιριστές μέσα από πραγματικό ανδρικό ποδόσφαιρο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ομάδες αυτές δεν θα έχουν φιλοδοξίες.

Σημαίνει όμως ότι η ανάπτυξη θα αποτελεί προτεραιότητα και όχι κάτι που θα θυσιάζεται στην πρώτη δύσκολη αγωνιστική περίοδο.

Το κυπριακό ποδόσφαιρο δεν θα απαλλαγεί ποτέ από την ανάγκη των μεταγραφών.

Θα μπορούσε όμως να αποκτήσει περισσότερες ομάδες που θα βασίζονται στους δικούς τους ποδοσφαιριστές.

Ομάδες που δεν θα βλέπουν την Ακαδημία ως υποχρέωση, αλλά ως σημαντική πηγή στελέχωσης της πρώτης ομάδας.

Όμως κάθε μεγάλη αλλαγή ξεκινά από μια ιδέα που, στην αρχή μοιάζει αδύνατη.

Ίσως το Academy Only Club να μην γίνει ποτέ πραγματικότητα (το βέβαιο).

Ίσως να αποδειχθεί ότι ένα τέτοιο εγχείρημα έχει περισσότερες δυσκολίες παρά πιθανότητες επιτυχίας.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αξίζει να υπάρξουν άνθρωποι που θα το οραματιστούν.

Άνθρωποι που θα τολμήσουν να ακολουθήσουν έναν διαφορετικό δρόμο, γνωρίζοντας ότι μπορεί να είναι πιο δύσκολος, αλλά και πιο ουσιαστικός.

Το κυπριακό ποδόσφαιρο δεν έχει ανάγκη μόνο από περισσότερες μεταγραφές.

Έχει ανάγκη από νέες ιδέες, από διαφορετικές φιλοσοφίες και από ανθρώπους που θα πιστέψουν ότι η ανάπτυξη μπορεί να γίνει ο πραγματικός πυρήνας ενός συλλόγου.

Ίσως κάποια μέρα, ένας σύλλογος της Β’ ή της Γ’ Κατηγορίας αποφασίσει να κάνει το βήμα.

Όχι επειδή είναι εύκολο.

Όχι επειδή υπάρχει εγγύηση επιτυχίας.

Αλλά επειδή κάποιος θα πιστέψει ότι αξίζει να δώσει μια ευκαιρία σε ένα διαφορετικό μοντέλο.

Ίσως το Academy Only Club να μείνει για πάντα ένα όνειρο.

Αλλά χωρίς όνειρα, κανένα ποδόσφαιρο δεν κατάφερε ποτέ να γράψει το μέλλον του.