Αντιγραφή χωρίς σκέψη

Στην Κύπρο έχουμε ένα ταλέντο που ξεπερνά ακόμη και το ποδοσφαιρικό.

Την ικανότητα να αντιγράφουμε χωρίς να σκεφτόμαστε.

Εκεί που πραγματικά πρέπει όμως να αντιγράψουμε τους καλυτερούς μας, δηλώνουμε απών.

Η τελευταία έμπνευση της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου για εισήγηση υποχρεωτικής χρήσης Κύπριου Κ23 στο Κύπελλο, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια κακή απομίμηση όσων εφαρμόζονται στην Ελλάδα.

Αντί να δούμε το πραγματικό πρόβλημα κατάματα, προτιμούμε τις εύκολες λύσεις.

Γιατί το ζήτημα δεν είναι αν θα παίξει ένας νεαρός Κύπριος σε έναν αγώνα Κυπέλλου, συχνά αδιάφορο ή δευτερεύον για τις ομάδες, αλλά γιατί ΔΕΝ παίζει στο πρωτάθλημα.

Εκεί είναι η ουσία.

Εκεί χτίζονται ποδοσφαιριστές.

Εκεί φαίνεται αν υπάρχει εμπιστοσύνη στον Κύπριο παίκτη.

Και εκεί δυστυχώς, η εικόνα είναι απογοητευτική.

Ομάδες γεμάτες ξένους, προπονητές χωρίς κίνητρο να ρισκάρουν και νεαροί Κύπριοι που βλέπουν το γήπεδο μόνο από τον πάγκο, αν είναι καν στον πάγκο.

Η λύση δεν είναι να φυτέψεις έναν μικρό στην ενδεκάδα του Κυπέλλου για να πεις ότι κάτι έκανες.

Αυτό είναι άλλοθι, όχι ανάπτυξη.

Είναι σαν να βάζεις ένα αυτοκόλλητο επένδυση στο μέλλον, πάνω σε ένα σύστημα που δεν παράγει μέλλον.

Αν πραγματικά θέλουμε να αλλάξει κάτι, τότε οι αποφάσεις πρέπει να αγγίξουν το πρωτάθλημα.

Υποχρεωτική παρουσία Κυπρίων στην ενδεκάδα σε αγώνες πρωταθλήματος.

Κίνητρα για ομάδες που χρησιμοποιούν νεαρούς.

Περιορισμοί στους αλόγιστους ξένους.

Αυτά είναι δύσκολα μέτρα.

Θέλουν σύγκρουση, στρατηγική και θάρρος.

Όχι αντιγραφή.