1.200 ποδοσφαιριστές | Καμία κλήση, καμία ματιά

Στα πρωταθλήματα επίλεκτης κατηγορίας Κ15, Κ16 και Κ17, καθώς και στα πρωταθλήματα Νέων Β’ και Γ’ Κατηγορίας, αγωνίζονται συνολικά πάνω από 1.200 νεαροί ποδοσφαιριστές.

Και όμως, από αυτό το σύνολο, σχεδόν ποτέ δεν καλείται κάποιος στις μικρές εθνικές ομάδες.

Το ερώτημα είναι απλό και ταυτόχρονα ενοχλητικό.

Είναι δυνατόν να μην αξίζει κανένας;

Ή μήπως το πρόβλημα δεν είναι η ποιότητα των παιδιών, αλλά το φίλτρο μέσα από το οποίο τους βλέπουμε ή δεν τους βλέπουμε;

Το ταλέντο δεν ανήκει σε κατηγορίες.

Η ιστορία του ποδοσφαίρου διεθνώς και όχι μόνο έχει αποδείξει ξανά και ξανά ότι το ταλέντο δεν γεννιέται μόνο σε επίλεκτα περιβάλλοντα.

Δεν φοράει πάντα το σωστό σήμα στο στήθος.

Δεν παίζει πάντα στο  σωστό γήπεδο.

Το να αποκλείονται μαζικά ποδοσφαιριστές επειδή αγωνίζονται σε πρωταθλήματα χαμηλότερου θεσμικού κύρους δεν είναι απλώς άδικο.

Είναι αντι-αναπτυξιακό.

Tι κάνουν σε προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες

Ισπανία – Περιφερειακά ραντάρ

Στην Ισπανία, οι ομοσπονδίες των αυτόνομων κοινοτήτων (π.χ. Ανδαλουσία, Καταλονία, Βαλένθια) διατηρούν μόνιμο scouting σε ΟΛΑ τα επίπεδα:

Τοπικά πρωταθλήματα.

Segunda / Tercera Juvenil.

Μικρές Ακαδημίες εκτός La Liga clubs.

Πολλοί διεθνείς U17 και U19 δεν αγωνίζονταν σε “elite academies” στα 13–14.

Η λογική είναι ξεκάθαρη:

«Δεν επιλέγουμε το club. Επιλέγουμε τον παίκτη».

Ολλανδία – Late developers και ανοιχτή δεξαμενή παιχτών

Η KNVB έχει θεσμοθετήσει “open talent pool”:

Οι εθνικές μικρών ηλικιών δεν είναι “κλειστό club”.

Παίκτες από ερασιτεχνικά ή χαμηλότερα επίπεδα καλούνται σε regional camps.

Ιδιαίτερη έμφαση σε late physical developers

Παράδειγμα:

Ποδοσφαιριστές που δεν βρίσκονταν στις Ακαδημίες Ajax–PSV–Feyenoord στα 14,
μπήκαν στις εθνικές U16–U17 μέσω περιφερειακού scouting.

Βέλγιο – Scouting βάσει προφίλ, όχι που παίζεις

Το Βέλγιο μετά το 2010 άλλαξε ριζικά φιλοσοφία:

Κοινό εθνικό player profile.

Ενιαία κριτήρια τεχνικής–τακτικής αξιολόγησης.

Υποχρεωτική παρουσία scouts σε χαμηλότερα youth leagues

Αποτέλεσμα;

Παίκτες από μικρούς συλλόγους και Β’ κατηγορίες νέων εντάχθηκαν στο εθνικό pipeline πριν αγοραστούν από μεγάλες ακαδημίες.

Ιταλία – Area scouting και συνεχής επανεξέταση

Η FIGC λειτουργεί με area scouts:

Κάθε γεωγραφική ζώνη έχει ευθύνη όλων των πρωταθλημάτων.

Παίκτες επανεξετάζονται κάθε 6–8 μήνες.

Δεν υπάρχει μόνιμος αποκλεισμός λόγω επιπέδου.

Ποδοσφαιριστές που δεν κλήθηκαν ποτέ U15, βρέθηκαν στις U17 ή U19 λόγω αγωνιστικής εξέλιξης, όχι πολιτικής επιλογής.

Και εμείς;

Σε αντίθεση με τα παραπάνω παραδείγματα:

Ένα τεράστιο σύνολο ποδοσφαιριστών μένει εκτός ραντάρ.

Η κατηγορία λειτουργεί ως κόφτης αξιολόγησης.

Το scouting δείχνει να είναι συγκεντρωμένο και όχι οριζόντιο.

Αυτό δεν είναι επιλογή ανάπτυξης.

Είναι δομικός αποκλεισμός.

Το ερώτημα παραμένει.

Δεν γίνεται να μην αξίζει κανένας από τους 1.200.

Αλλά γίνεται, φαίνεται και συμβαίνει.

Και δεν υπάρχει καν μηχανισμός για να το διαπιστώσουμε.

Καταληκτικά:

Scouting και μηχανισμοί, για να αξιολογούν όλο το ποδοσφαιρικό αναπτυξιακό σύστημα.

Όπως κάνουν όλες οι προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες.