Understanding of the Game | Το στοιχείο που ξεχωρίζει έναν νεαρό ποδοσφαιριστή

Τι ψάχνουμε πραγματικά όταν παρακολουθούμε έναν νεαρό ποδοσφαιριστή;

Ταχύτητα; Δύναμη; Τεχνική; Ντρίμπλα; Γκολ; Ασίστ;

Όλα έχουν τη σημασία τους. Υπάρχει όμως ένα χαρακτηριστικό που δύσκολα αποτυπώνεται στα στατιστικά και πολλές φορές δεν γίνεται αντιληπτό με την πρώτη ματιά.

Το Understanding of the Game. Η κατανόηση του παιχνιδιού.

Δεν είναι εύκολο να χαρακτηριστεί ως το σημαντικότερο μεμονωμένο προσόν.

Είναι όμως ένα από τα στοιχεία που αποκτούν μεγαλύτερη σημασία όσο ανεβαίνει το επίπεδο και μειώνονται ο διαθέσιμος χρόνος και ο χώρος.

Ένας νεαρός μπορεί να διαθέτει εξαιρετική τεχνική, ταχύτητα και δύναμη.

Το πραγματικό ερώτημα είναι.

Ξέρει πότε πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτά τα προσόντα;

Η τεχνική σου δίνει δυνατότητες. Η κατανόηση του παιχνιδιού σε βοηθά να επιλέξεις ποια χρειάζεται, πότε και γιατί.

Μια εξαιρετική πάσα τη λάθος στιγμή μπορεί να αποτελεί κακή απόφαση.

Αντίθετα, μια απλή πάσα πέντε μέτρων μπορεί να είναι η καλύτερη επιλογή της φάσης.

Ο ποδοσφαιριστής υψηλού επιπέδου δεν είναι μόνο αυτός που βρίσκει τη σωστή λύση.

Είναι αυτός που τη βρίσκει αρκετά γρήγορα ώστε η λύση να εξακολουθεί να υπάρχει.

Κοίτα τι κάνει πριν πάρει την μπάλα;

Εδώ βρίσκεται πολλές φορές η μεγάλη διαφορά.

Κοιτάζει πίσω από τον ώμο του;

Ελέγχει τον χώρο;

Γνωρίζει από πού έρχεται η πίεση;

Έχει εντοπίσει την επόμενη πάσα;

Προσαρμόζει τη θέση και το σώμα του πριν παραλάβει;

Φανταστείτε δύο 16χρονους μέσους.

Και οι δύο παραλαμβάνουν από τον κεντρικό αμυντικό και πασάρουν στον winger.

Ο πρώτος είχε ήδη ελέγξει τον χώρο, γνώριζε πού βρισκόταν ο αντίπαλος, άνοιξε το σώμα του και έπαιξε με μία επαφή.

Ο δεύτερος παρέλαβε, σταμάτησε την μπάλα, κοίταξε και στη συνέχεια πραγματοποίησε την ίδια πάσα.

Στα στατιστικά καταγράφεται το ίδιο πράγμα.

Το αποτέλεσμα είναι ίδιο. Η διαδικασία όχι.

Γι’ αυτό στην αξιολόγηση ενός νεαρού ποδοσφαιριστή δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε στοιχεία όπως

Scanning, συλλέγει πληροφορίες πριν πάρει την μπάλα;

Positioning, καταλαβαίνει πού πρέπει να βρίσκεται;

Anticipation, προβλέπει την πιθανή εξέλιξη της φάσης;

Decision-making, επιλέγει την κατάλληλη λύση;

Timing, εκτελεί την ενέργεια την κατάλληλη στιγμή;

Adaptability, τι κάνει όταν η φάση εξελιχθεί διαφορετικά από αυτό που περίμενε;

Ένας ποδοσφαιριστής περνά μεγάλο μέρος του αγώνα χωρίς την μπάλα.

Και όμως, πολλές φορές τον αξιολογούμε κυρίως όταν την έχει.

Μετακινείται για να δημιουργήσει χώρο;

Προσφέρει γραμμή πάσας;

Καλύπτει έναν συμπαίκτη;

Αντιλαμβάνεται έναν κίνδυνο πριν εκδηλωθεί;

Μερικές από τις καλύτερες ποδοσφαιρικές αποφάσεις μπορεί να μη συνοδεύονται καν από επαφή με την μπάλα.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά.

Δεν αρκεί ένας ποδοσφαιριστής να βλέπει την κάθετη πάσα. Πρέπει να μπορεί και να την εκτελέσει.

Δεν αρκεί να αντιλαμβάνεται ότι χρειάζεται μία επαφή. Χρειάζεται την τεχνική ποιότητα για να το κάνει.

Game intelligence χωρίς δυνατότητα εκτέλεσης έχει όρια. Τεχνική χωρίς κατανόηση επίσης.

Η πραγματική ποιότητα εμφανίζεται όταν αντίληψη, απόφαση και εκτέλεση λειτουργούν μαζί.

Η κατανόηση του παιχνιδιού δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κάτι που ένα παιδί είτε έχει είτε δεν έχει.

Αναπτύσσεται.

Μέσα από αγωνιστικές εμπειρίες, παιχνίδια που απαιτούν αποφάσεις, κατάλληλες ερωτήσεις από τον προπονητή και πολλά ποιοτικά λεπτά πραγματικού παιχνιδιού.

Και εδώ υπάρχει μια σημαντική πρόκληση.

Αν δίνουμε συνεχώς στον νεαρό ποδοσφαιριστή τη λύση από την πλάγια γραμμή, πόσο τον βοηθάμε να μάθει να τη βρίσκει μόνος του;

Η προπονητική δεν είναι μόνο να δίνεις απαντήσεις.

Είναι να δημιουργείς το περιβάλλον μέσα στο οποίο ο ποδοσφαιριστής μαθαίνει να τις βρίσκει.

Όσο ανεβαίνει το επίπεδο, ο χρόνος λιγοστεύει και οι χώροι κλείνουν.

Και τότε η διαφορά δεν βρίσκεται μόνο στα πόδια.

Βρίσκεται σε αυτό που έχει αντιληφθεί ο ποδοσφαιριστής πριν ακόμη η μπάλα φτάσει σε αυτά.