Και ξαφνικά… Ανδρέας Αθανασίου

Και ξαφνικά λοιπόν, Ανδρέας Αθανασίου.

Δυο γκολ απέναντι στην ΑΕΛ (άλλα δύο σήμερα στον αγώνα κυπέλλου) και όλη η Κύπρος να μιλά γι’ αυτόν.

Τι έγινε;

Έπεσε από τον ουρανό;

Ξύπνησαν τα ΜΜΕ ένα πρωί και αποφάσισαν να ανακαλύψουν τα νέα ταλέντα της χώρας;

Όχι βέβαια.

Αν δεν έβαζε αυτά τα δυο γκολ, ουδείς θα έκανε τον κόπο να αναφέρει το όνομά του.

Λογικό; Ναι.

Δίκαιο; Όχι και τόσο.

Όλοι όμως κοιτάζουν μόνο την κορυφή του παγόβουνου, όταν αυτή αναδυθεί.

Τον βυθό, τα αμέτρητα χιλιόμετρα δουλειάς, κανείς δεν ασχολείται να τα δει.

Γιατί πίσω από αυτά τα γκολ κρύβονται χρόνια δουλειάς.

Γιατί ο Ανδρέας Αθανασίου και ο κάθε Ανδρέας Αθανασίου δεν γεννήθηκε χθες.

Ζει και αναπνέει χρόνια τώρα μέσα στις Ακαδημίες, στα αναπτυξιακά γήπεδα, με γονείς στην κερκίδα να φωνάζουν, με προπονητές να υπόσχονται και να αμφισβητούν την ίδια στιγμή.

Η ιστορία του Αθανασίου είναι κοινή με δεκάδες νεαρούς ποδοσφαιριστές που σήμερα ιδρώνουν στις Ακαδημίες και τις ομάδες Νέων.

Η ιστορία του είναι απλή.

Δεν τα παράτησε.

Και όμως, πόσες φορές να του πέρασε από το μυαλό; Σίγουρα πολλές.

Για να φτάσει στο σημείο να σκοράρει δυο γκολ και να γεμίσουν τα πρωτοσέλιδα με το όνομά του, χρειάστηκε να περάσει από φάσεις και μεταπτώσεις.

Ταλέντο, προσδοκίες, εξωτερικό, πίσω στην Κύπρο, αμφισβήτηση, καχυποψία, στρατός, καριέρα στο «κόψε-ράψε».

Και όμως, δεν τα παράτησε.

Και ίσως αυτό να είναι το πραγματικό μάθημα της ιστορίας του.

Μιλάμε για έναν νεαρό ποδοσφαιριστή που απλώς στάθηκε όρθιος όταν οι συνθήκες τον ήθελαν γονατιστό.

Και γι’ αυτό σήμερα μιλάμε για τον Ανδρέα Αθανασίου.

Και τώρα η μεγάλη ερώτηση.

Πόσοι «Αθανασίου» χάθηκαν στη σιωπή επειδή δεν ήρθε ποτέ εκείνη η μέρα των δύο γκολ;

Πόσοι έφυγαν, κουράστηκαν, λύγισαν πριν καν τους δώσει το ποδόσφαιρο μια δίκαιη ευκαιρία;

Ίσως, τελικά, το θέμα να μην είναι τα γκολ.

Αλλά το πείσμα να συνεχίζεις μέχρι να έρθει η στιγμή σου.

Και αυτό είναι το μήνυμα για κάθε νεαρό:

Μην τα παρατάς, ακόμη και αν οι ευκαιρίες αργούν.

Να είσαι έτοιμος, γιατί η στιγμή σου μπορεί να έρθει απροειδοποίητα, όπως δύο γκολ σε ένα βράδυ που αλλάζουν τα πάντα.

Και νιώθεις, ότι για όλα αυτά που πάλευες χρόνια, αρχίζουν πλέον να βγάζουν νόημα.