Τα μη ανταλλάξιμα στοιχεία στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο

Στην ανάπτυξη ενός ποδοσφαιριστή, υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που δεν μπαίνουν σε ζυγαριά και δεν ανταλλάσσονται με τίποτα.

Αυτά είναι η πρώτη επαφή, η τελευταία επαφή, η εξυπνάδα / κατανόηση παιχνιδιού και η τεχνική κατάρτιση.

Πρώτη επαφή, δείχνει πώς ο παίκτης υποδέχεται τη μπάλα, πώς τη μαλακώνει και τι ρυθμό δίνει στη φάση.

Είναι το πρώτο σημάδι ποιοτικού παίκτη.

Τελευταία επαφή, η κίνηση πριν την πάσα, πριν το σουτ, πριν την τελική ενέργεια.

Είναι αυτή που καθορίζει την αποτελεσματικότητα.

Εξυπνάδα και κατανόηση παιχνιδιού, το διάβασμα, το timing, η ικανότητα να βρίσκεται ο παίκτης εκεί που πρέπει τη στιγμή που πρέπει.

Τεχνική κατάρτιση, η βάση, το εργαλείο πάνω στο οποίο χτίζονται όλα τα υπόλοιπα.

Αν προσπαθήσουμε να «ανταλλάξουμε» κάποιο από αυτά, το αποτέλεσμα είναι πάντα ζημιογόνο.

Η θυσία της τεχνικής για χάρη φυσικών προσόντων ίσως δώσει προσωρινό πλεονέκτημα, αλλά μακροπρόθεσμα καταστρέφει τις προοπτικές.

Η παράβλεψη της κατανόησης παιχνιδιού για χάρη της ατομικής λάμψης δημιουργεί highlight, αλλά όχι ποδοσφαιριστές που μπορούν να σταθούν σε σύγχρονα συστήματα υψηλής έντασης.

Η έλλειψη ποιότητας στην πρώτη και τελευταία επαφή μεταφράζεται σε χαμένο ρυθμό, καθυστερημένες αποφάσεις και χαμηλή αποτελεσματικότητα.

Αυτά τα πέντε στοιχεία είναι τα μη ανταλλάξιμα assets ενός ποδοσφαιριστή.

Όλα τα υπόλοιπα, ύψος, ταχύτητα, δύναμη, μπορούν να παζαρευτούν.

Η πρώτη επαφή, η τελευταία επαφή, η εξυπνάδα και η τεχνική, όμως, είναι η «χρυσή μετοχή» που καθορίζει την πραγματική αξία και την προοπτική ενός παίκτη.