Η κουλτούρα σε μια αναπτυξιακή ομάδα

Στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο, όπου ο στόχος δεν είναι το αποτέλεσμα, αλλά κυρίως η εξέλιξη των παικτών, η κουλτούρα μιας ομάδας αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Δεν διαμορφώνεται στις συζητήσεις στα αποδυτήρια, ούτε στα θεωρητικά θέλουμε να είμαστε οικογένεια.

Αποκαλύπτεται τη στιγμή που πρέπει να παρθούν αποφάσεις, όταν επιλέγεται ποιος θα ξεκινήσει, ποιος θα μείνει στον πάγκο και ποιος θα συνεχίσει να δουλεύει υπομονετικά για την ευκαιρία του.

Εκεί φαίνεται αν το εμείς είναι πραγματική αξία ή απλώς μια εύκολη λέξη.

Στο αναπτυξιακό περιβάλλον, η κουλτούρα διαμορφώνεται μέσα από καθημερινές συμπεριφορές.

Να χειροκροτείς την ασίστ, γιατί αναγνωρίζεις τη συνεργασία, όχι μόνο το τελικό γκολ.

Να στηρίζεις τον παίκτη που αντικαθίσταται, γιατί ξέρεις ότι η εξέλιξη έρχεται μέσα από λάθη, διορθώσεις και νέα ευκαιρία.

Να παραμένεις δίπλα σε αυτούς που δεν ξεκίνησαν, γιατί γνωρίζεις ότι η πρόοδό τους είναι εξίσου σημαντική για το σύνολο.

Να δείχνεις σεβασμό σε κάθε ρόλο, γιατί σε μια αναπτυξιακή ομάδα όλοι βρίσκονται σε διαδικασία οικοδόμησης του εαυτού τους.

Η λέξη ομάδα ακούγεται εύκολα.

Το να τη ζεις, όμως, απαιτεί συνέπεια, παιδαγωγική προσέγγιση και αμοιβαία στήριξη.

Το αληθινό εμείς δεν χρειάζεται υπενθύμιση.

Φαίνεται στον τρόπο που μιλούν τα παιδιά μεταξύ τους, στο πώς βοηθούν, πώς πανηγυρίζουν, αλλά και στο πώς διαχειρίζονται τη στεναχώρια ή την απογοήτευση.

Η σωστή ερώτηση στην ανάπτυξη δεν είναι πώς φτιάχνουμε κουλτούρα;

Η πραγματική ερώτηση είναι:

Οι πράξεις μας αντικατοπτρίζουν αυτά που διδάσκουμε στα παιδιά όταν λέμε είμαστε ομάδα;

Γιατί στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο, η κουλτούρα αρχίζει και χτίζεται από τους προπονητές και την ηγεσία της Ακαδημίας.

Συνεχίζει να χτίζεται από τους ίδιους τους παίκτες καθημερινά, με το χειροκρότημα στην προσπάθεια, με τη στήριξη σε αυτόν που αποχωρεί, με την παρουσία δίπλα σε αυτούς που δεν ξεκίνησαν,
με τον σεβασμό στην προσπάθεια όλων.

Το εμείς δεν είναι σύνθημα.

Είναι μάθημα.

Και κυρίως, είναι πράξη, είναι συνέπεια.