Ο παίκτης που κάνει το παιχνίδι να φαίνεται απλό

Γιατί η ποδοσφαιρική ευφυΐα συχνά περνά απαρατήρητη στις Ακαδημίες;

Δεν έκανε εντυπωσιακή ντρίμπλα. Δεν έτρεξε 40 μέτρα με την μπάλα. Δεν πέτυχε γκολ, δεν έδωσε ασίστ.

Και όμως κάθε φορά που έπαιρνε την μπάλα, η ομάδα συνέχιζε να παίζει.

Σωστή θέση, σωστή πάσα, σωστό timing.

Σπάνια έμοιαζε να βιάζεται.

Αυτός είναι ο παίκτης που κάνει το δύσκολο να φαίνεται απλό και μπορεί εύκολα να περάσει απαρατήρητος.

Το μάτι μας ακολουθεί το συνηθισμένο.

Τον γρήγορο winger, τη ντρίμπλα, το δυνατό σουτ, τον 14χρονο που είναι πολύ πιο δυνατός από τους αντιπάλους του.

Όλα αυτά είναι πραγματικά χαρακτηριστικά και πρέπει να αξιολογούνται.

Ο κίνδυνος είναι να μπερδέψουμε αυτό που είναι εύκολο να παρατηρήσουμε με αυτό που είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε.

Η ποδοσφαιρική ποιότητα δεν είναι πάντα θεαματική.

Μερικές φορές είναι σχεδόν αόρατη.

Ο χρόνος είναι ίδιος για όλους. Η διαφορά βρίσκεται σε αυτό που έκανε πριν υποδεχθεί τη μπάλα.

Κοίταξε πίσω από τον ώμο, εντόπισε τον αντίπαλο και τον συμπαίκτη, βρήκε τον ελεύθερο χώρο, προσάρμοσε το σώμα του.

Όταν έφτασε η μπάλα, ένα μέρος της απόφασης είχε ήδη ληφθεί.

Η ταχύτητα στο ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο πόσο γρήγορα τρέχεις.

Είναι και πόσο νωρίς αντιλαμβάνεσαι.

Ο παίκτης που παίζει με μία επαφή μπορεί απλώς να ξεφορτώνεται την μπάλα.

Και εκείνος που την κρατά περισσότερο μπορεί να το απαιτεί η φάση.

Το ερώτημα δεν είναι πόσες επαφές έκανε αλλά πόσες επαφές χρειαζόταν η συγκεκριμένη κατάσταση;.

Η ευφυΐα δεν είναι η μόνιμη επιλογή της απλής λύσης.

Είναι η επιλογή της κατάλληλης λύσης.

Η πρώτη επαφή ενός καλού μέσου έχει σκοπό να τον απομακρύνει από την πίεση, ανοίγει την επόμενη πάσα, αλλάζει τη γωνία του σώματος.

Τεχνική και αντίληψη συνεργάζονται. Γι’ αυτό μια απλή πρώτη επαφή μπορεί να μας πει περισσότερα από μια εντυπωσιακή ντρίμπλα.

Υπάρχει ο παίκτης που δεν παίρνει την ασίστ.

Γυρίστε τη φάση λίγα δευτερόλεπτα πίσω, ποιος άλλαξε πλευρά, βρήκε την πάσα ανάμεσα στις γραμμές, τράβηξε τον αντίπαλο και άνοιξε χώρο;

Τα γκολ και οι ασίστ έχουν αξία, αλλά δεν περιγράφουν ολόκληρο το παιχνίδι.

Υπάρχει η κίνηση χωρίς μπάλα.

Ένας μέσος κινείται πέντε μέτρα δεξιά και δεν παίρνει ποτέ πάσα.

Στα στατιστικά δεν συνέβη τίποτα.

Όμως ο αντίπαλος τον ακολούθησε, άνοιξε διάδρομος και πέρασε συμπαίκτης του.

Ο έξυπνος ποδοσφαιριστής δεν αρχίζει να παίζει όταν πάρει την μπάλα.

Παίζει συνεχώς.

Υπάρχει και η ικανότητα να ξέρεις πότε να μην κάνεις κάτι.

Έχει χώρο για ντρίμπλα και παίζει απλά. Μπορεί να είναι έλλειψη τόλμης, μπορεί όμως να είναι κατανόηση της κατάστασης.

Το σκορ τη δεδομένη στιγμή, η εικόνα της ομάδας, ο κίνδυνος της απώλειας.

Και τέλος μετράει τι κάνει μετά την πάσα.

Δίνει και κινείται, αλλάζει γωνία, προσφέρει ξανά στήριγμα, προετοιμάζεται για πιθανή απώλεια, πάσα, κίνηση, έλεγχος χώρου, επανατοποθέτηση.

Ο ενδιαφέρων παίκτης δεν έχει μάθει μία λύση.

Μπορεί να βρει διαφορετικές.

Κλείνει το κέντρο; Πηγαίνει αλλού. Δεν μπορεί να γυρίσει; Παίζει με στήριγμα. Τον πιέζουν πιο έντονα; Αλλάζει τον τρόπο υποδοχής.

Η απομνημόνευση μιας λύσης δεν μεταφράζεται σε ποδοσφαιρική ευφυΐα.

Η προσαρμογή είναι.

Για να το δεις αύξησε τη δυσκολία, λιγότερος χώρος, λιγότερος χρόνος, μεγαλύτερη πίεση, καλύτεροι αντίπαλοι.

Εξακολουθεί να κάνει scanning και να παίρνει καλές αποφάσεις;

Η πραγματική ποιότητα δεν είναι να βρίσκεις λύσεις με πέντε δευτερόλεπτα, αλλά να τις βρίσκεις με ένα.

Το ποδόσφαιρο δεν παίζεται μόνο στο μυαλό. Δεν αρκεί να βλέπεις την πάσα αν δεν μπορείς να την εκτελέσεις, ούτε να καταλαβαίνεις τον χώρο αν δεν μπορείς να κινηθείς μέσα σε αυτόν.

Η μεγάλη αξία εμφανίζεται όταν αντίληψη, απόφαση και εκτέλεση συναντώνται.

Κοίτα και τους συμπαίκτες του. Παίζουν καλύτερα όταν είσαι κοντά τους; Έχουν περισσότερες επιλογές; Κυκλοφορεί καλύτερα η μπάλα;

Μερικοί παίκτες δεν κυριαρχούν συγκεντρώνοντας τις ενέργειες πάνω τους.

Κάνουν το παιχνίδι ευκολότερο για τους υπόλοιπους.

Την επόμενη φορά που θα δείτε έναν αγώνα Κ14, Κ15 ή Κ16, δοκιμάστε κάτι.

Για δέκα λεπτά μην κοιτάτε ποιος κάνει τις περισσότερες ντρίμπλες ή ποιος σκοράρει.

Διαλέξτε έναν ποδοσφαιριστή και παρακολουθήστε τον χωρίς μπάλα.

Πόσο συχνά κοιτάζει γύρω του;

Πού μετακινείται και πως τοποθετεί το σώμα του;

Τι κάνει μετά την πάσα; Πόσο γρήγορα αντιδρά όταν αλλάζει η κατάσταση; Πόσο συχνά βρίσκεται στο σωστό σημείο χωρίς να χρειαστεί να τρέξει εντυπωσιακά;

Τότε ίσως αρχίσετε να βλέπετε έναν διαφορετικό αγώνα.

Μερικοί από τους πιο ενδιαφέροντες νεαρούς ποδοσφαιριστές δεν τραβούν αμέσως την προσοχή.

Βρίσκονται συχνά εκεί που πρέπει, παίζουν προς τη σωστή κατεύθυνση, χρειάζονται λιγότερες επαφές και οι συμπαίκτες τους βρίσκουν λύσεις γύρω τους.

Το παράδοξο είναι ότι η καλύτερη απόφαση φαίνεται αυτονόητη μόνο αφού κάποιος την έχει ήδη πάρει.

Η πρόκληση είναι να αναγνωρίζουμε όχι μόνο εκείνον που κάνει κάτι που οι άλλοι δεν μπορούν, αλλά και εκείνον που βλέπει κάτι που οι άλλοι δεν έχουν ακόμη δει.

Ο πραγματικά έξυπνος ποδοσφαιριστής δεν κάνει πάντα το παιχνίδι να φαίνεται εντυπωσιακό.

Πολλές φορές το κάνει απλώς να φαίνεται εύκολο.