Νέστα | «Παράγουμε κοτόπουλα-εργαστηρίου»

Ο Alessandro Nesta δεν μάσησε τα λόγια του. Σε συνέντευξή του στη Gazzetta dello Sport, ο θρύλος της ιταλικής άμυνας άσκησε έντονη κριτική στον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται σήμερα οι νεαροί ποδοσφαιριστές στην Ιταλία, αποδίδοντας την έλλειψη μεγάλων προσωπικοτήτων και εμβληματικών παικτών στην απώλεια της ποδοσφαιρικής ταυτότητας της χώρας.

«Έχουμε χάσει την ιταλική μας ταυτότητα και αρχίσαμε να αντιγράφουμε από εδώ κι από εκεί», δήλωσε χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι παράλληλα οι σύλλογοι έχουν μειώσει το ενδιαφέρον τους για την ουσιαστική ανάπτυξη των νεαρών παικτών.

Ο πρώην αμυντικός της Μίλαν και της Εθνικής Ιταλίας θεωρεί ότι το πρόβλημα ξεκινά από πολύ μικρές ηλικίες. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα παιδιά μαθαίνουν υπερβολικά νωρίς να σκέφτονται τακτικά, αντί να αναπτύσσουν τη φαντασία και την τεχνική τους.

«Στα 12 και 13 τους χρόνια μιλούν ήδη για σχηματισμούς και τακτικές. Αντί να ντριμπλάρουν, να δοκιμάζουν πράγματα και να καλλιεργούν το ταλέντο τους, μπαίνουν αμέσως σε καλούπια», τόνισε.

Η πιο χαρακτηριστική του φράση ήταν και η πιο αιχμηρή:

«Σήμερα, συγχωρήστε μου την έκφραση, παράγουμε κοτόπουλα-εργαστηρίου. Όλοι είναι ίδιοι, ξέρουν να πασάρουν και να τρέχουν, αλλά τους λείπουν η δημιουργικότητα και η φαντασία».

Ο Νέστα συνέδεσε το συγκεκριμένο πρόβλημα με τη γενικότερη κρίση του ιταλικού ποδοσφαίρου. Όπως υποστήριξε, η Εθνική Ιταλίας χάνει σταδιακά το ενδιαφέρον του κοινού επειδή δεν καταφέρνει να πρωταγωνιστήσει, ενώ οι κορυφαίοι ποδοσφαιριστές επιλέγουν πλέον άλλα πρωταθλήματα αντί της Serie A.

Παράλληλα, στάθηκε στην αδυναμία του ιταλικού ποδοσφαίρου να εκσυγχρονιστεί σε επίπεδο δομών και υποδομών.

«Κάποτε το όνειρο όλων ήταν να αγωνιστούν στη Serie A. Δεν καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα πρωτάθλημα που να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις. Παραμείναμε κακομαθημένα παιδιά οικογενειών όπως οι Μπερλουσκόνι, οι Μοράτι και οι Σένσι. Από τότε δεν εξελιχθήκαμε, ειδικά στα στάδια και τις υποδομές, όπως έκαναν άλλες χώρες».

Οι δηλώσεις του Νέστα έρχονται να ανοίξουν ξανά τη συζήτηση γύρω από την ανάπτυξη των νεαρών ποδοσφαιριστών, σε μια εποχή όπου η τακτική οργάνωση φαίνεται να κερδίζει έδαφος απέναντι στη δημιουργικότητα και το ατομικό ταλέντο.

Για έναν άνθρωπο που έζησε από μέσα τη χρυσή εποχή του ιταλικού ποδοσφαίρου, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η έλλειψη αποτελεσμάτων, αλλά κυρίως η απώλεια της ποδοσφαιρικής ταυτότητας που κάποτε έκανε την Ιταλία σημείο αναφοράς παγκοσμίως.