Αγωνιστικές ομάδες | Μικρά ή μεγάλα ρόστερ;

Στην Κύπρο, οι ευκαιρίες που παίρνουν οι νεαροί ποδοσφαιριστές στις πρώτες ομάδες είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, ελάχιστες έως μηδενικές.

Αυτό σημαίνει ότι οι ηλικίες Κ16, Κ17 και Κ19 αποτελούν το σημαντικότερο στάδιο της ανάπτυξής τους. 

Είναι οι χρονιές όπου ο ποδοσφαιριστής πρέπει να αγωνίζεται, να κάνει λάθη, να αποκτά εμπειρίες και να εξελίσσεται μέσα από τον ανταγωνισμό.

Γι’ αυτό και η άποψή μας είναι ξεκάθαρη. 

Τα ρόστερ στις ηλικίες αυτές δεν πρέπει να ξεπερνούν τους 20 έως 22 ποδοσφαιριστές (μαζί με τους τερματοφύλακες).

Ένας αριθμός που εξασφαλίζει ποιοτικές προπονήσεις, υγιή ανταγωνισμό και κυρίως, ουσιαστικό χρόνο συμμετοχής για όλους.

Κάποιοι ίσως πουν ή φέρουν ως παράδειγμα τη Barcelona που έχει μεγαλύτερο ρόστερ στην Κ19.

Πράγματι, η Juvenil A αριθμεί 27 ποδοσφαιριστές. 

Όμως, εδώ πρέπει να δούμε ολόκληρη τη δομή και όχι μόνο τον αριθμό.

Η Barcelona δεν λειτουργεί μόνο με μία ομάδα Κ19. 

Διαθέτει τη Juvenil B, τη Juvenil A και πάνω από αυτές την Barça Atlètic, τη Β’ ομάδα του συλλόγου, όπου οι ποδοσφαιριστές που ξεχωρίζουν αγωνίζονται σε ανδρικό επίπεδο πριν ακόμη φτάσουν στην πρώτη ομάδα. 

Υπάρχει συνεχής μετακίνηση ποδοσφαιριστών από επίπεδο σε επίπεδο και συνεχής ανανέωση των ρόστερ. 

Στην Κύπρο όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική. 

Οι ομάδες διαθέτουν μία μόνο Κ19 και οι ευκαιρίες συμμετοχής των νεαρών στην πρώτη ομάδα δεν είναι μόνο ελάχιστες, δεν υπάρχουν.

Αυτό σημαίνει ότι όταν ένα ρόστερ αριθμεί 24, 26 ή ακόμη και 30 ποδοσφαιριστές, αρκετοί από αυτούς θα περάσουν τη σεζόν με ελάχιστα ή και καθόλου αγωνιστικά λεπτά.

Αν ένας νεαρός δεν παίζει στην Κ19 και δεν παίζει ούτε στην πρώτη ομάδα, τότε πού ακριβώς θα αναπτυχθεί;

Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα. 

Μία αγωνιστική ομάδα διαθέτει ρόστερ 25 ποδοσφαιριστών. 

Κάθε εβδομάδα αγωνίζονται 11 βασικοί και γίνονται 6 αλλαγές. 

Αυτό σημαίνει ότι 17 από τους 25 ποδοσφαιριστές (68%) παίρνουν χρόνο συμμετοχής, ενώ 8 ποδοσφαιριστές, δηλαδή το 32% του ρόστερ, δεν αγωνίζονται καθόλου. 

Αν αυτή η εικόνα επαναλαμβάνεται εβδομάδα με την εβδομάδα, σχεδόν ένας στους τρεις ποδοσφαιριστές μένει εκτός αγωνιστικής δράσης, χάνοντας πολύτιμες ευκαιρίες εξέλιξης, αυτοπεποίθησης και αξιολόγησης.

Και η πραγματικότητα είναι ακόμη πιο σκληρή. 

Πάρα πολλοί προπονητές δεν πραγματοποιούν ούτε καν τις έξι διαθέσιμες αλλαγές, καθώς προτεραιότητά τους είναι το αποτέλεσμα και όχι η ανάπτυξη.

Το εύλογο ερώτημα είναι.

Γιατί μια ομάδα επιλέγει να διατηρεί ρόστερ 25 ποδοσφαιριστών, όταν γνωρίζει ότι περίπου το 32% του ρόστερ της δεν θα έχει ουσιαστικό χρόνο συμμετοχής; 

Στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο δεν χρειάζονται μεγάλα ρόστερ. 

Χρειάζονται ποιοτικά ρόστερ. 

Ρόστερ που θα επιτρέπουν στους ποδοσφαιριστές να αγωνίζονται συστηματικά, να κάνουν λάθη, να βελτιώνονται και να προετοιμάζονται πραγματικά για το επόμενο επίπεδο.

Στην ανάπτυξη, δεν κερδίζει η ομάδα με το μεγαλύτερο ρόστερ.

Κερδισμένη είναι η ομάδα που επιλέγει ποιοτικό ρόστερ και δίνει πραγματικές ευκαιρίες εξέλιξης στους ποδοσφαιριστές της.