Το παράδοξο της Επίλεκτης Κατηγορίας

Αν κάποιος προσπαθούσε συνειδητά να σχεδιάσει ένα πρωτάθλημα που να ακυρώνει την έννοια της συνέπειας, της προσπάθειας και του κινήτρου, δύσκολα θα τα κατάφερνε καλύτερα.

Καλωσορίσατε στην Επίλεκτη Κατηγορία.

Α’ φάση δύο γύροι, 22 αγωνιστικές.

Β’ φάση, πέντε αγωνιστικές.

Μέχρι εδώ όλα μοιάζουν σχεδόν φυσιολογικά.

Και έπειτα έρχεται η έμπνευση.

Οι ομάδες χωρίζονται σε δύο ομίλους.

Οι 1–6 στον Α’ όμιλο, οι 7–12 στον Β’.

Και ο πρωταθλητής;

Δεν είναι αυτός που άντεξε, δούλεψε και ξεχώρισε σε 22 αγωνιστικές.

Όχι.

Είναι εκείνος που θα τερματίσει πρώτος στον Α’ όμιλο μετά από πέντε αγωνιστικές.

Με απλά λόγια:

Mπορεί να είσαι πρώτος επί 22 αγωνιστικές, να έχεις τη μεγαλύτερη διάρκεια, τη σταθερότερη πορεία, αλλά αν η Aκαδημία σου δεν βρίσκεται στις πρώτες έξι, “καταδικάζεσαι” να παίζεις στον Β’ όμιλο.

Εκτός τίτλου.

Εκτός διεκδίκησης.

Εκτός λογικής.

Και την ίδια στιγμή, μια ομάδα που ήταν μόνιμα δεύτερη, ίσως και με σημαντική διαφορά, έχει την ευκαιρία σε πέντε παιχνίδια να στεφθεί πρωταθλήτρια.

Όχι γιατί ήταν η καλύτερη συνολικά, αλλά γιατί το σύστημα το επιτρέπει.

Ή μάλλον, το επιβάλλει.

Δεν έχουν ΣΗΜΑΣΙΑ τα πρωταθλήματα, ΑΣΗΜΑΝΤΑ ήταν και θα παραμείνουν.

Έχει να κάνει με το δίκαιο και με το ανταγωνιστικό κίνητρο.

Δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση, είναι ξεκάθαρο και απλό.

Γελοιοποιεί την έννοια του πρωταθλήματος.