Μικρές Εθνικές | Μία πραγματικότητα

Διαχρονικά, οι εθνικές μας ομάδες επιλέγουν φιλικά με αντιπάλους όχι αδύναμους, αλλά μη ποδοσφαιρικούς.

Ίσως για να έρθει καμιά νίκη.

Ίσως για να μη φανεί η πραγματική διαφορά.

Φιλικά που βαριέσαι όχι να τα δεις, αλλά ακόμη και να ακούσεις ότι θα διεξαχθούν.

Και κάπου εδώ μπαίνει το ερώτημα για αυτούς που τα κλείνουν.

Τι ακριβώς θέλουν να αξιολογήσουν; Τι ακριβώς θέλουν να προετοιμάσουν;

Γιατί αν ο στόχος είναι να βγει ένα αποτέλεσμα που θα γράψει όμορφα στο χαρτί, τότε εύκολα βρίσκεις αντίπαλο.

Αν όμως ο στόχος είναι να φτιάξεις εθνική ομάδα, τότε χρειάζεσαι ποδόσφαιρο απέναντί σου.

Αν κερδίσεις έναν βολικό αντίπαλο, όλα είναι μια χαρά.

Να εξηγούμαστε όμως.

Δεν είμαστε καμία υπερδύναμη, ούτε καν μας υπολογίζουν σε επίπεδο μικρών εθνικών.

Μείναμε απλά στάσιμοι.

Με τέτοια μη ποδοσφαιρικά φιλικά, δεν αξιολογείς τους ποδοσφαιριστές.

Αξιολογείς αποτελέσματα.

Οι νεαροί ποδοσφαιριστές μας μπορούν για πολύ περισσότερα.

Αξίζουν πολύ περισσότερα.

Και στο μονοπάτι τους αξίζει να τους φέρνουμε προκλήσεις.

Και όχι απογεύματα παιδικής χαράς.