Βιαστική απόφαση της ΚΟΠ για αναβολή των αναπτυξιακών πρωταθλημάτων

Ερωτήματα (για πολλούς που επικοινώνησαν με το πόρταλ μας) προκαλεί η απόφαση της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου για αναβολή των αγώνων των αναπτυξιακών πρωταθλημάτων, σε αντίθεση με τη στάση που τηρείται για άλλες διοργανώσεις.

Η επίκληση της σκόνης ήταν αρκετή για να κατεβάσει ρολά σε παίδες, κορίτσια και νέους.

Όχι όμως και αρκετή για να περιμένουν μερικές ώρες.

Γιατί να περιμένεις μέχρι το πρωί, όταν μπορείς να αποφασίσεις από την προηγούμενη μέρα;

Όπως πριν μερικές εβδομάδες όπου στάληκε ενημέρωση ότι τα παιχνίδια θα διεξαχθούν κανονικά και μετά από λίγη ώρα ότι αναβάλλονται!

Και όμως, τα ίδια τα δεδομένα της ημέρας εκθέτουν τη βιασύνη.

Τιμές PM που άγγιζαν τα 1300 το μεσημέρι, έπεσαν στα 400 το απόγευμα.

Με τέτοια πτώση, κάθε λογικός οργανισμός θα άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο επανεκτίμησης το ξημέρωμα.

Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον κομμάτι.

Γιατί ενώ η σκόνη κρίθηκε επικίνδυνη για παιδιά και νεαρούς ποδοσφαιριστές, δεν κρίθηκε το ίδιο για τα πρωταθλήματα Ανδρών.

Εκεί θα περιμένουμε.

Προφανώς, το PM στους άνδρες λειτουργεί διαφορετικά.

Ίσως είναι πιο ελαφρύ.

Ίσως οι πνεύμονες ενηλικιώνονται μαζί με τα δελτία ποδοσφαιριστών.

Ή ίσως, απλά, εκεί τα παιχνίδια δεν αναβάλλονται τόσο εύκολα.

Ακόμη πιο απολαυστική είναι η επίκληση της συνεχούς επικοινωνίας με τα αρμόδια τμήματα.

Από τη μία οι εκτιμήσεις των αρμοδίων την οποία επικαλείται η ομοσπονδία, δείχνουν υποχώρηση σκόνης από αύριο νωρίς το απόγευμα.

Από την άλλη, διοργανωτές τουρνουά, επίσης σε συνεχή επικοινωνία με τα ίδια αρμόδια τμήματα, καταλήγουν στο ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα.

Ότι η σκόνη υποχωρεί απόψε και το πρωί αύριο θα είναι σε επιτρεπτά επίπεδα.

Δύο εκτιμήσεις, ίδια δεδομένα, δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι.

Το ερώτημα δεν είναι αν πρέπει να προστατεύεται η υγεία.

Αυτό είναι αυτονόητο.

Αδιαπραγμάτευτο.

Το ερώτημα είναι γιατί η προστασία εφαρμόζεται με τέτοια επιλεκτικότητα και με τόση βιασύνη, ειδικά όταν αφορά τα αναπτυξιακά πρωταθλήματα.

Ίσως τελικά το πρόβλημα να μην είναι η σκόνη.

Ίσως να είναι το πόσο εύκολα κάποιοι αποφασίζουν για τους άλλους, χωρίς να περιμένουν καν να καθαρίσει η εικόνα.

Αλλά ποιος μηχανισμός να ξυπνήσει τα ξημερώματα για να αξιολογήσει την κατάσταση;