14 ημέρες αναπτυξιακής ποδοσφαιρικής σκέψης (Νο4)

Μια καθημερινή υπενθύμιση, ότι το ποδόσφαιρο χτίζει πρώτα χαρακτήρες και μετά παίκτες.

Το ποδόσφαιρο είναι απλό.

Η ανάπτυξη, όμως, όχι.

Στον κόσμο του αναπτυξιακού ποδοσφαίρου, η γραμμή μεταξύ σωστής καθοδήγησης και βιασύνης, μεταξύ εκπαίδευσης και πίεσης, μεταξύ εξέλιξης και εξουθένωσης είναι πολύ λεπτή.

Μέσα σε λίγα χρόνια, από τις ηλικίες 6 έως 18, χτίζονται όχι μόνο οι τεχνικές ικανότητες ενός παίκτη, αλλά και η προσωπικότητά του.

Το γήπεδο γίνεται σχολείο.

Ο προπονητής, παιδαγωγός.

Η αποτυχία, εργαλείο.

Η διαδικασία, σημαντικότερη από το αποτέλεσμα.

Αυτή η σειρά άρθρων, είναι μια σύντομη αλλά ουσιαστική διαδρομή, μέσα σε 14 θεμελιώδεις αρχές και αλήθειες, που κάθε γονιός, προπονητής και Ακαδημία πρέπει να έχει κατά νου.

Δεν φιλοδοξεί να δώσει απαντήσεις.

Αλλά ίσως θέσει σωστές ερωτήσεις.

No 4 – Το παιδί δεν είναι μικρός ενήλικας

Ούτε το σώμα του, ούτε το μυαλό του.

Τα παιδιά δεν είναι έτοιμα για επαγγελματικά φορτία.

Οι προπονήσεις, οι απαιτήσεις και οι στόχοι πρέπει να είναι ανάλογοι της ηλικίας και της ανάπτυξής τους.

Όταν μεταφέρουμε μοντέλα επαγγελματικής ομάδας σε παιδιά 10 ετών, δεν τα ενισχύουμε, τα καίμε.